Sprawdź swoją wiedzę o segregacji

To tzw. tetrapak – opakowanie wielomateriałowe łączące papier, folię i aluminium.

Tłuszcz trwale zanieczyszcza włókna papieru, co uniemożliwia proces recyklingu makulatury.

Do Bio wrzucamy tylko odpady roślinne. Mięso i kości to odpady odzwierzęce, które mogą zawierać patogeny.

Zużyte materiały higieniczne są zabrudzone i mają zbyt krótkie włókna, by można je było ponownie przetworzyć.

Lustro ma inny skład chemiczny i temperaturę topnienia niż słoiki – zanieczyściłoby proces recyklingu szkła.

Szkło stołowe i kryształy topią się w innej temperaturze niż szkło opakowaniowe. Huty nie mogą ich przetwarzać razem.

Czysty styropian zabezpieczający sprzęty traktujemy jako tworzywo sztuczne i wrzucamy do żółtego pojemnika.

Połączenie folii i aluminium jest w blistrach niemal niemożliwe do rozdzielenia maszynowego w sortowni.

Baterie zawierają metale ciężkie. Oddajemy je do specjalnych pojemników w sklepach, szkołach lub do PSZOK.

To odpady chemiczne niebezpieczne dla środowiska. Należy je oddać do aptek ze specjalnym pojemnikiem lub do PSZOK.

To elektrośmieci zawierające substancje szkodliwe (np. rtęć). Wymagają specjalistycznej utylizacji w punktach zbiórki.

Tłuste plamy niszczą partię makulatury. Jeśli wieko jest czyste, można je oderwać i wrzucić do papieru.

Zazwyczaj jest to laminat z tworzywa sztucznego, który nadaje się do recyklingu w żółtym pojemniku.

Plastikowe lub aluminiowe kapsułki to opakowania wielomateriałowe – ich miejsce jest w żółtym koszu.

Jeśli są czyste i suche, to wysokiej jakości makulatura, która świetnie nadaje się do ponownego przetworzenia.

To odpady higieniczne wielomateriałowe, których nie da się przetworzyć. Zawsze trafiają do zmieszanych.

Elektronika zawiera cenne metale i substancje groźne. Oddaj go do punktu zbiórki elektrośmieci.

To elektrośmieci. Nie mogą trafić do zwykłego kosza ze względu na wbudowany układ elektryczny i kable.

Podobnie jak mięso, ryby to odpady odzwierzęce, których nie wrzucamy do kompostownika (Bio).

Mimo różnych powłok, metal jest głównym składnikiem, który huty mogą odzyskać i przetworzyć.

Resztki farb i lakierów to odpady niebezpieczne. Należy je oddać wyłącznie na PSZOK.

Opony są odpadem problematycznym – ich odbiór zapewnia PSZOK lub punkty serwisowe przy wymianie.

Szkło to nie topi się w procesie recyklingu zwykłego szkła i niszczy cały wsad w hucie.

Ze względu na zanieczyszczenie odchodami i bakteriami, żwirek (nawet ten bio) zawsze trafia do zmieszanych.

To odpady poremontowe. Ich miejsce jest w kontenerze na gruz lub w PSZOK, a nie w zwykłym koszu.

Dywan to odpad wielkogabarytowy. Należy go oddać na PSZOK lub wystawić podczas zbiórki gabarytów.

To substancja silnie toksyczna. Jedna kropla skazi tysiące litrów wody, dlatego oddajemy go wyłącznie na PSZOK.

Skóra naturalna i ekologiczna są obecnie bardzo trudne do recyklingu maszynowego.

Połączenie metalowego stelaża i tkaniny jest zbyt trudne do rozdzielenia w automatycznej sortowni.

To folia metalizowana (z aluminium w środku), którą wrzucamy do żółtego pojemnika.

Jest powlekany silikonem, co uniemożliwia jego rozpuszczenie i przetworzenie na nową makulaturę.

Puste, metalowe opakowania pod ciśnieniem nadają się do bezpiecznego recyklingu w metalach.

Tektura pokryta warstwą plastiku chroniącą przed wilgocią (laminat) nie nadaje się do papieru.

Zabrudzenie tłuszczem oraz połączenie folii z papierem dyskwalifikuje ten odpad z recyklingu makulatury.

Ziemia nie jest odpadem roślinnym – zawiera minerały i chemię, których kompostownie nie akceptują.

Ma inny skład chemiczny niż szkło opakowaniowe. Tłuczona szyba musi trafić na PSZOK.

Zapalniczka to nierozdzielne połączenie metalu, plastiku i resztek gazu – trafia do zmieszanych.

Materiały higieniczne są zanieczyszczone i zbyt małe, by sortownia mogła je odzyskać.

Mimo wyglądu, chusteczki te są wykonane z tworzyw sztucznych, a nie z papieru. Nie rozpuszczają się.

Małe buteleczki z resztką chemicznego lakieru traktujemy jako odpad zmieszany.

Wielowarstwowe, sztywne torebki z metalizowaną powłoką to tworzywo sztuczne.

Guma to nie jest tworzywo sztuczne (jak plastik), które podlega recyklingowi w żółtym pojemniku.

Zatłuszczenie i resztki sosów uniemożliwiają odzyskanie włókien papierowych.

Połączenie plastiku z na stałe osadzonym metalowym ostrzem to typowy odpad zmieszany.

Silne zanieczyszczenie substancjami chemicznymi uniemożliwia recykling tych małych opakowań.

Drewno nasiąknięte tłuszczem spożywczym nie nadaje się do kompostowania w Bio.

Niemożliwe do umycia opakowanie z resztką chemicznego kosmetyku trafia do zmieszanych.

To papier termiczny zawierający szkodliwe substancje (BPA). Nie nadaje się do recyklingu makulatury.

Są pochodzenia naturalnego i są cennym składnikiem nawozu w kompostowniku.

To czyste tworzywo sztuczne (polietylen), które w 100% nadaje się do ponownego przetworzenia.

Jeśli jest czysta i sucha, to świetny surowiec papierowy.

Płyty są wykonane z poliwęglanu, który sortownie mogą odzyskać jako cenne tworzywo.

Patyczki często pokryte są warstwą zapobiegającą nasiąkaniu, co uniemożliwia ich kompostowanie.

To produkt syntetyczny, który nie ulega biodegradacji i nie nadaje się do recyklingu.

Wykonana z metalu, świetnie nadaje się do przetworzenia w hucie. Wrzucaj do żółtego pojemnika.

To twardy plastik (polipropylen), który sortownie bez problemu odzyskują.

Jeśli folia jest mocno zabrudzona jedzeniem i tłuszczem, nie nadaje się do recyklingu metali.

Naturalny korek to kora drzewa – mimo to większość gmin zaleca zmieszane ze względu na trudność w sortowaniu.

To mieszanka różnych tworzyw i nylonowego włosia, których nie da się rozdzielić maszynowo.

Każdy element metalowy jest cenny dla recyklingu. Wrzucaj do metali i tworzyw.

Wykonana z tworzywa i mocnego kleju, nie podlega recyklingowi – wrzucaj do zmieszanych.

Jeśli jest wykonany w całości z plastiku, wrzucamy go do żółtego pojemnika jako tworzywo sztuczne.

Wykonana z pianki poliuretanowej, jest odpadem, którego nie da się obecnie przetworzyć.