Słowo do hasła konkursowego:
ciszą,
Ciekawostka:
Parafię w Sitańcu można zaliczyć do najstarszych na terenie dawnej diecezji chełmskiej. Powstała w II połowie w. XV. Terytorium jej było bardzo rozległe, ale z biegiem lat uległo znacznemu zmniejszeniu. Należy pamiętać, że parafia w sąsiednim Zamościu powstała dopiero 150 lat później. Od parafii w ubiegłym stuleciu odłączono szereg miejscowości
i przyłączono do nowych parafii w Udryczach i w Czołkach. Na początku w. XVIII parafia weszła w skład dekanatu Zamość, obecnie Sitaniec. W latach siedemdziesiątych XX w wybudowano nową plebanię.
Pierwszy kościół parafialny w Sitańcu został wybudowany z drzewa przed r. 1485, fundatorem był Jan Sitanka, przez pewien czas w posiadaniu protestantów, następnie odrestaurowany przez Jana Zamoyskiego, udostępniony katolikom, ok. r. 1640 ponownie w posiadaniu luteran, spalony w r. 1648 w czasie wojen kozackich. Kolejny, również drewniany, spalony w r. 1655. w czasie przygotowywania twierdzy zamojskiej do obrony przed wojskami szwedzkimi. Następny z lat 1694-1695, z fundacji Zamoyskich, modrzewiowy, trójdzielny, ściany pokryte malowidłami, posiadał dwa chóry, sklepienia z lunetami,
w okresie późniejszym dobudowano dzwonnicę. Wyposażanie wnętrza oraz malowanie ukończono w r. 1736. Konsekrowany w czerwcu 1749 r. przez bpa lwowskiego, obrządku ormiańskiego, Deodota Nersesawicza, spalony na początku I wojny światowej. Obecnie istniejący, pw. św. Bartłomieja Ap. (poprzednie pod tym samym wezwaniem), z lat 1907-1913 fund. przez Maurycego Zamoyskiego. Poświęcony, w r. 1913, przez ks. prał. Władysława Szymońskiego. W r. 1915, w czasie działań wojennych, zniszczeniu uległ dach i sklepienie. Kościół był remontowany w latach 1916-1918 oraz po II wojnie światowej (w tym czasie również malowany). Po r. 1977 przeprowadzono remont wieży i kościoła z zewnątrz. Kolejne remonty w latach dziewięćdziesiątych XX w. oraz w latach 2000-2012.
Kościół murowany, z wieżą na frontonie (w stylu zbliżonym do neogotyku, ale ma również cechy neorenesansowe), założony na planie krzyża łacińskiego, trójnawowy z transeptem i zamkniętym półkoliście prezbiterium. Do ramion transeptu przylegają zakrystie i kruchta z bocznym wejściem. Nawa główna oddzielona od bocznych arkadami wspartymi na filarach. Ściany ozdobione freskami, posadzka kamienna. Wyposażony jest w trzy ołtarze: główny z obrazem św. Bartłomieja, boczne: 1. z obrazem MB Nieustającej Pomocy, 2. Z obrazami: św. Mikołaja i św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Na chórze organy sprowadzone z Zawidowa k. Zgorzelca w r. 1951. https://diecezja.zamojskolubaczowska.pl/parafie/parafia-swietego-bartlomieja-apostola-sitaniec
i przyłączono do nowych parafii w Udryczach i w Czołkach. Na początku w. XVIII parafia weszła w skład dekanatu Zamość, obecnie Sitaniec. W latach siedemdziesiątych XX w wybudowano nową plebanię.
Pierwszy kościół parafialny w Sitańcu został wybudowany z drzewa przed r. 1485, fundatorem był Jan Sitanka, przez pewien czas w posiadaniu protestantów, następnie odrestaurowany przez Jana Zamoyskiego, udostępniony katolikom, ok. r. 1640 ponownie w posiadaniu luteran, spalony w r. 1648 w czasie wojen kozackich. Kolejny, również drewniany, spalony w r. 1655. w czasie przygotowywania twierdzy zamojskiej do obrony przed wojskami szwedzkimi. Następny z lat 1694-1695, z fundacji Zamoyskich, modrzewiowy, trójdzielny, ściany pokryte malowidłami, posiadał dwa chóry, sklepienia z lunetami,
w okresie późniejszym dobudowano dzwonnicę. Wyposażanie wnętrza oraz malowanie ukończono w r. 1736. Konsekrowany w czerwcu 1749 r. przez bpa lwowskiego, obrządku ormiańskiego, Deodota Nersesawicza, spalony na początku I wojny światowej. Obecnie istniejący, pw. św. Bartłomieja Ap. (poprzednie pod tym samym wezwaniem), z lat 1907-1913 fund. przez Maurycego Zamoyskiego. Poświęcony, w r. 1913, przez ks. prał. Władysława Szymońskiego. W r. 1915, w czasie działań wojennych, zniszczeniu uległ dach i sklepienie. Kościół był remontowany w latach 1916-1918 oraz po II wojnie światowej (w tym czasie również malowany). Po r. 1977 przeprowadzono remont wieży i kościoła z zewnątrz. Kolejne remonty w latach dziewięćdziesiątych XX w. oraz w latach 2000-2012.
Kościół murowany, z wieżą na frontonie (w stylu zbliżonym do neogotyku, ale ma również cechy neorenesansowe), założony na planie krzyża łacińskiego, trójnawowy z transeptem i zamkniętym półkoliście prezbiterium. Do ramion transeptu przylegają zakrystie i kruchta z bocznym wejściem. Nawa główna oddzielona od bocznych arkadami wspartymi na filarach. Ściany ozdobione freskami, posadzka kamienna. Wyposażony jest w trzy ołtarze: główny z obrazem św. Bartłomieja, boczne: 1. z obrazem MB Nieustającej Pomocy, 2. Z obrazami: św. Mikołaja i św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Na chórze organy sprowadzone z Zawidowa k. Zgorzelca w r. 1951. https://diecezja.zamojskolubaczowska.pl/parafie/parafia-swietego-bartlomieja-apostola-sitaniec