Szanowny Panie Wójcie,
zwracam się z uprzejmą prośbą o ponowne przeanalizowanie ustaleń planu ogólnego i dopuszczenie możliwości podziału i zabudowy na całej powierzchni działki nr……… o powierzchni 24 ar. w miejscowości……… Obecne ograniczenie zabudowy wykorzystuje tylko połowę potencjału działki.
Z wyrazami szacunku………
zwracam się z uprzejmą prośbą o ponowne przeanalizowanie ustaleń planu ogólnego i dopuszczenie możliwości podziału i zabudowy na całej powierzchni działki nr……… o powierzchni 24 ar. w miejscowości……… Obecne ograniczenie zabudowy wykorzystuje tylko połowę potencjału działki.
Z wyrazami szacunku………
Mieszkaniec Gminy Zamość, 19.08.2026 r.
Witam i dziękuję za kontakt e-mail. Treść Pani e-maila i innych podobnych, które kierowane są w ostatnich dniach do Wójta i Przewodniczącego Rady Gminy obrazuje w jak wyjątkowo trudnej sytuacji postawione zostały organy Gminy Zamość (także innych Gmin). W najbliższą środę (26 sierpnia) podczas sesji Rady Gminy radni w głosowaniu zdecydują o przyjęciu lub odrzuceniu projektu PLANU OGÓLNEGO GMINY ZAMOŚĆ. Jego opracowanie uruchomiła uchwała Rady Gminy z dnia 28 lutego 2024 roku. Przeszliśmy cały cykl opracowania projektu PLANU: nabór wniosków (23.08. – 30.09.2024 r.), opracowanie przez Projektanta urbanistę projektu dokumentu wraz z uzasadnieniem oraz prognozą oddziaływania na środowisko, rozpatrzenie złożonych wniosków (30.09.2024 r. – 6.02.2026 r.), opinie i uzgodnienia z instytucjami i urzędami (6.02 – 5.06.2026 r.), konsultacje społeczne (12.06.– 10.07.2026 r.), rozpatrzenie przez Projektanta PLANU uwag i wniosków z etapu konsultacji społecznych, przekazanie do Wójta Gminy projektu PLANU celem przedłożenia go Radzie Gminy (12.08.2026 r.). Tak skrótowo opisana ponad dwuletnia procedura opracowania PLANU doprowadziła do obecnego etapu. Pomimo negatywnej obecnie oceny społecznych skutków przyjęcia PLANU Wójt przekazał go Radzie Gminy do uchwalenia.
Ogólnopolska reforma planowania przestrzennego weszła w życie decyzją Polskiego Parlamentu z dnia 24 września 2023 roku. Znowelizowała ona ustawę z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wprowadzone w ustawie zmiany całkowicie przebudowały obecnie jeszcze obowiązujący do 1 września system planistyczny. Zobowiązano gminy do przygotowania i uchwalenia PLANÓW OGÓLNYCH – nowego aktu prawa miejscowego obejmującego cały obszar gminy. Dokument ten będzie podstawą zarówno dla miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (MPZP), jak i decyzji o warunkach zabudowy oraz Zintegrowanych Planów Inwestycyjnych (ZPI). Główne cele wspomnianej powyżej decyzji Parlamentu z września 2023 roku to ochrona gruntów rolnych klas I-III, oraz uporządkowanie wciąż rosnących potrzeb w zakresie infrastruktury (drogi, wodociągi, kanalizacja sanitarna, itp). Stąd też ustawa i akty wykonawcze do niej narzuciły gminom obowiązek wyliczenia zapotrzebowania na nową zabudowę mieszkaniową, oraz istniejącą tzw. chłonność terenów przeznaczonych pod zabudowę. Urbaniści opracowujący PLAN OGÓLNY DLA GMINY ZAMOŚĆ mieli obowiązek w przygotowywanym projekcie dokumentu ustalić ile terenów pod zabudowę jest jeszcze wolnych w obowiązujących Miejscowych Planach Zagospodarowania Przestrzennego (MPZP), oraz w obszarach uzupełnienia istniejącej zabudowy. W kolejnym kroku urbaniści musieli obliczyć ilu nowych mieszkańców mogą pomieścić te tereny. W Gminie mamy 44 MPZP obejmujące około 1 982 ha gruntów, czyli 10% powierzchni Gminy. Terenów możliwych do uzupełnienia zabudowy wzdłuż dróg publicznych jest również dużo, gdyż przez Gminę przebiegają 2 drogi krajowe, 3 drogi wojewódzkie, 14 dróg powiatowych, oraz kilkadziesiąt dróg gminnych (bez dróg wewnętrznych). Z obliczeń wykonanych przez urbanistów, poczynionych na podstawie algorytmów prawnie określonych wynika, że w terenach wspomnianych powyżej może zamieszkać 67 055 osób. Na koniec 2025 roku zameldowanych w Gminie było 23 927 osób. To skrótowo i w uproszczeniu główny problem społeczny związany z uchwaleniem PLANU OGÓLNEGO. Urbaniści nie mogli wyznaczyć w Gminie nowych terenów pod zabudowę mieszkaniową, a określenie obszarów uzupełnienia zabudowy wynikało także z narzuconych odgórnie algorytmów i wzorów. W trakcie składania wniosków do opracowania PLANU (23.08. – 30.09.2024 r.) wpłynęło ich aż 2 087 i dotyczyły one kilka razy większej liczby działek. Większość dotyczyła przeznaczenia terenów pod zabudowę mieszkaniową. Urbaniści pozytywnie rozpatrzyli niecałe 6% wniosków, 30% pozytywnie tylko w części, pozostałe 64% negatywnie. Podczas składania uwag do projektu PLANU (12.06.– 10.07.2026 r.) złożono 464 uwagi, z czego urbaniści uwzględnili niecałe 7%, a w części uwzględnili 15%.
Skalę społecznego problemu jaki w Gminie Zamość wywołała decyzja Parlamentu o opracowaniu i uchwaleniu PLANU OGÓLNEGO obrazuje także wpływ do urzędu wniosków o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W 2023 roku było ich 442, w 2024 roku – 767, w 2025 roku – 2 767, w 2026 roku – 3 267 (stan z dnia 14 sierpnia). Większość z tych wniosków była i będzie rozpatrzona pozytywnie w obowiązujących jeszcze obecnie regulacjach prawnych. Po uchwaleniu PLAN w znacznej ich części będzie przewidywał zakaz zabudowy, a wydane decyzje o warunkach zabudowy pozwolą na zabudowę na zasadach w nich określonych. Niezrozumiałe ale prawdziwe.
To co piszę tłumaczy stwierdzenie którego użyłem wcześniej, że pomimo negatywnej obecnie oceny społecznych skutków uchwalenia PLANU przekazałem go Radzie Gminy do uchwalenia. Nie widzę alternatywy, która nie spowoduje poważniejszych problemów. Z dniem 1 września z mocy prawa straci moc STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA GMINY ZAMOŚĆ, a więc dokument który nie był prawem miejscowym, ale stanowił podstawę sporządzania MIEJSCOWYCH PLANÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO oraz wskazywał kierunki zagospodarowania do wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Jeśli Rada Gminy nie uchwali PLANU OGÓLNEGO nie będzie można w tych terenach wydawać decyzji o warunkach zabudowy. Paraliż planowania przestrzennego. Czy tak będzie lepiej? Gorzej dla działek lub ich części, które w projekcie PLANU znalazły się w obszarze uzupełnienia zabudowy. Nie uchwalenie projektu PLANU niczego nie zmieni w sytuacji działek które mają w nim wpisany zakaz zabudowy. W mojej ocenie negatywne skutki społeczne uchwalenia PLANU są więc znacznie mniejsze niż jego odrzucenia, a więc braku po 1 września.
Złożoność zagadnienia nie pozwala w powyższym tekście poruszyć wszystkich prawnych, społecznych i gospodarczych skutków decyzji Parlamentu z września 2023 roku nakazującej gminom przygotowanie i uchwalenie PLANÓW OGÓLNYCH. Od samego początku prac nad tym dokumentem wielokrotnie publicznie prezentowałem swoje stanowisko. Podjęte przez Parlament decyzje są o 20‑30 lat spóźnione. W przypadku Gminy Zamość uchwalenie PLANU nie przyniesie skutków oczekiwanych przez polityków. Przeznaczenie gruntów klas chronionych na cele budowlane ogranicza popyt na działki pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. W powyższym tekście obrazuję ile obecnie w Gminie Zamość takich działek do wyboru mają ewentualni nabywcy. Trudno nawet dopuszczać myśl, że na większości z nich pojawią się w przyszłości budynki mieszkalne. W stanie obecnym 2026 roku PLAN nie da też organom Gminy instrumentu zapanowania nad potrzebami inwestycyjnymi z zakresu infrastruktury. To trzeba było zrobić znacznie wcześniej. Tereny pod usługi i strefy gospodarcze można wyznaczać poprzez zmiany obecnie obowiązującego STUDIUM UWARUNKOWAŃ i KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO i opracowanie PLANÓW MIEJSCOWYCH. Efekty opracowania i uchwalenia PLANU OGÓLNEGO ograniczają się więc do dużego społecznego zamieszania. Sprawy gospodarcze są zupełnie w tle.
Przepraszam za tak szeroką odpowiedź na Pani e-mail. Społeczne znaczenie zagadnienia decyduje o umieszczeniu tego tekstu w najbliższym wydaniu Biuletynu Informacyjnego Gminy Zamość oraz na stronie internetowej Gminy www.gminazamosc.pl Oczywiście nie będzie w nim danych pozwalających zidentyfikować Panią i nieruchomość. W mojej ocenie urbaniści nie mogli uwzględnić tego o czym Pani pisze w e-mailu. Działka położona jest przy drodze powiatowej, w ciągu istniejącej zabudowy, w części przy drodze jest zabudowana. W projekcie PLANU strefa „wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową jednorodzinną” wyznaczona jest na długości około 2/3 całej działki. Jej wydłużenie ograniczało urbanistom brak sąsiadującej zabudowy. W tej części miejscowości nie ma tzw. drugiej linii zabudowy, chociaż w przypadku Pani działki pewnie będzie to możliwe. Trzecia linia zabudowy niestety raczej niemożliwa. Na tym etapie prac nad projektem PLANU nie ma już możliwości rozpatrywania żadnych wniosków i uwag.
Pozdrawiam, pozostając z wiarą w chociaż częściowe zrozumienie sytuacji w jakiej samorządowe organy postawili politycy.
Ogólnopolska reforma planowania przestrzennego weszła w życie decyzją Polskiego Parlamentu z dnia 24 września 2023 roku. Znowelizowała ona ustawę z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wprowadzone w ustawie zmiany całkowicie przebudowały obecnie jeszcze obowiązujący do 1 września system planistyczny. Zobowiązano gminy do przygotowania i uchwalenia PLANÓW OGÓLNYCH – nowego aktu prawa miejscowego obejmującego cały obszar gminy. Dokument ten będzie podstawą zarówno dla miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (MPZP), jak i decyzji o warunkach zabudowy oraz Zintegrowanych Planów Inwestycyjnych (ZPI). Główne cele wspomnianej powyżej decyzji Parlamentu z września 2023 roku to ochrona gruntów rolnych klas I-III, oraz uporządkowanie wciąż rosnących potrzeb w zakresie infrastruktury (drogi, wodociągi, kanalizacja sanitarna, itp). Stąd też ustawa i akty wykonawcze do niej narzuciły gminom obowiązek wyliczenia zapotrzebowania na nową zabudowę mieszkaniową, oraz istniejącą tzw. chłonność terenów przeznaczonych pod zabudowę. Urbaniści opracowujący PLAN OGÓLNY DLA GMINY ZAMOŚĆ mieli obowiązek w przygotowywanym projekcie dokumentu ustalić ile terenów pod zabudowę jest jeszcze wolnych w obowiązujących Miejscowych Planach Zagospodarowania Przestrzennego (MPZP), oraz w obszarach uzupełnienia istniejącej zabudowy. W kolejnym kroku urbaniści musieli obliczyć ilu nowych mieszkańców mogą pomieścić te tereny. W Gminie mamy 44 MPZP obejmujące około 1 982 ha gruntów, czyli 10% powierzchni Gminy. Terenów możliwych do uzupełnienia zabudowy wzdłuż dróg publicznych jest również dużo, gdyż przez Gminę przebiegają 2 drogi krajowe, 3 drogi wojewódzkie, 14 dróg powiatowych, oraz kilkadziesiąt dróg gminnych (bez dróg wewnętrznych). Z obliczeń wykonanych przez urbanistów, poczynionych na podstawie algorytmów prawnie określonych wynika, że w terenach wspomnianych powyżej może zamieszkać 67 055 osób. Na koniec 2025 roku zameldowanych w Gminie było 23 927 osób. To skrótowo i w uproszczeniu główny problem społeczny związany z uchwaleniem PLANU OGÓLNEGO. Urbaniści nie mogli wyznaczyć w Gminie nowych terenów pod zabudowę mieszkaniową, a określenie obszarów uzupełnienia zabudowy wynikało także z narzuconych odgórnie algorytmów i wzorów. W trakcie składania wniosków do opracowania PLANU (23.08. – 30.09.2024 r.) wpłynęło ich aż 2 087 i dotyczyły one kilka razy większej liczby działek. Większość dotyczyła przeznaczenia terenów pod zabudowę mieszkaniową. Urbaniści pozytywnie rozpatrzyli niecałe 6% wniosków, 30% pozytywnie tylko w części, pozostałe 64% negatywnie. Podczas składania uwag do projektu PLANU (12.06.– 10.07.2026 r.) złożono 464 uwagi, z czego urbaniści uwzględnili niecałe 7%, a w części uwzględnili 15%.
Skalę społecznego problemu jaki w Gminie Zamość wywołała decyzja Parlamentu o opracowaniu i uchwaleniu PLANU OGÓLNEGO obrazuje także wpływ do urzędu wniosków o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W 2023 roku było ich 442, w 2024 roku – 767, w 2025 roku – 2 767, w 2026 roku – 3 267 (stan z dnia 14 sierpnia). Większość z tych wniosków była i będzie rozpatrzona pozytywnie w obowiązujących jeszcze obecnie regulacjach prawnych. Po uchwaleniu PLAN w znacznej ich części będzie przewidywał zakaz zabudowy, a wydane decyzje o warunkach zabudowy pozwolą na zabudowę na zasadach w nich określonych. Niezrozumiałe ale prawdziwe.
To co piszę tłumaczy stwierdzenie którego użyłem wcześniej, że pomimo negatywnej obecnie oceny społecznych skutków uchwalenia PLANU przekazałem go Radzie Gminy do uchwalenia. Nie widzę alternatywy, która nie spowoduje poważniejszych problemów. Z dniem 1 września z mocy prawa straci moc STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA GMINY ZAMOŚĆ, a więc dokument który nie był prawem miejscowym, ale stanowił podstawę sporządzania MIEJSCOWYCH PLANÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO oraz wskazywał kierunki zagospodarowania do wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Jeśli Rada Gminy nie uchwali PLANU OGÓLNEGO nie będzie można w tych terenach wydawać decyzji o warunkach zabudowy. Paraliż planowania przestrzennego. Czy tak będzie lepiej? Gorzej dla działek lub ich części, które w projekcie PLANU znalazły się w obszarze uzupełnienia zabudowy. Nie uchwalenie projektu PLANU niczego nie zmieni w sytuacji działek które mają w nim wpisany zakaz zabudowy. W mojej ocenie negatywne skutki społeczne uchwalenia PLANU są więc znacznie mniejsze niż jego odrzucenia, a więc braku po 1 września.
Złożoność zagadnienia nie pozwala w powyższym tekście poruszyć wszystkich prawnych, społecznych i gospodarczych skutków decyzji Parlamentu z września 2023 roku nakazującej gminom przygotowanie i uchwalenie PLANÓW OGÓLNYCH. Od samego początku prac nad tym dokumentem wielokrotnie publicznie prezentowałem swoje stanowisko. Podjęte przez Parlament decyzje są o 20‑30 lat spóźnione. W przypadku Gminy Zamość uchwalenie PLANU nie przyniesie skutków oczekiwanych przez polityków. Przeznaczenie gruntów klas chronionych na cele budowlane ogranicza popyt na działki pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. W powyższym tekście obrazuję ile obecnie w Gminie Zamość takich działek do wyboru mają ewentualni nabywcy. Trudno nawet dopuszczać myśl, że na większości z nich pojawią się w przyszłości budynki mieszkalne. W stanie obecnym 2026 roku PLAN nie da też organom Gminy instrumentu zapanowania nad potrzebami inwestycyjnymi z zakresu infrastruktury. To trzeba było zrobić znacznie wcześniej. Tereny pod usługi i strefy gospodarcze można wyznaczać poprzez zmiany obecnie obowiązującego STUDIUM UWARUNKOWAŃ i KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO i opracowanie PLANÓW MIEJSCOWYCH. Efekty opracowania i uchwalenia PLANU OGÓLNEGO ograniczają się więc do dużego społecznego zamieszania. Sprawy gospodarcze są zupełnie w tle.
Przepraszam za tak szeroką odpowiedź na Pani e-mail. Społeczne znaczenie zagadnienia decyduje o umieszczeniu tego tekstu w najbliższym wydaniu Biuletynu Informacyjnego Gminy Zamość oraz na stronie internetowej Gminy www.gminazamosc.pl Oczywiście nie będzie w nim danych pozwalających zidentyfikować Panią i nieruchomość. W mojej ocenie urbaniści nie mogli uwzględnić tego o czym Pani pisze w e-mailu. Działka położona jest przy drodze powiatowej, w ciągu istniejącej zabudowy, w części przy drodze jest zabudowana. W projekcie PLANU strefa „wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową jednorodzinną” wyznaczona jest na długości około 2/3 całej działki. Jej wydłużenie ograniczało urbanistom brak sąsiadującej zabudowy. W tej części miejscowości nie ma tzw. drugiej linii zabudowy, chociaż w przypadku Pani działki pewnie będzie to możliwe. Trzecia linia zabudowy niestety raczej niemożliwa. Na tym etapie prac nad projektem PLANU nie ma już możliwości rozpatrywania żadnych wniosków i uwag.
Pozdrawiam, pozostając z wiarą w chociaż częściowe zrozumienie sytuacji w jakiej samorządowe organy postawili politycy.
Ryszard Gliwiński – Wójt Gminy Zamość
25.08.2026 r.
