Kiedy znajdziemy się na zakręcie co z nami będzie?

Gdy słucham piosenki w wykonaniu Sylwii Grzeszczak, Libera i Tabba przed oczami wyobraźni staje mi mój życiowy zakręt. Kiedy czuję, że nie mam już sił, nie wiem co dalej robić, jakie kroki podjąć żeby było lepiej. Boli wtedy każdy dzień; nie czekam na niegoz radością, ale z lękiem, że przyniesie kolejną dawkę smutku. Boję się, że za zakrętem mojego problemu czeka na mnie miażdżący „tir” nowej, szarej codzienności. Czytelniku! Zakładam, że byłeś przynajmniej raz na zakręcie swojego życia i czułeś swoją bezradność, lęk, brak nadziei na lepsze jutro. Być może jesteś w takim stanie właśnie teraz? Jeśli zmagasz się z jakimś ważnym dla Ciebie problemem a dotychczasowe sposoby jego rozwiązania nie przyniosły oczekiwanych efektów tylko wręcz osłabiły Cię w działaniu prawdopodobnie przeżywasz kryzys. Jeśli podejmujesz działania, żeby wyjść z życiowego impasu, a nie czujesz poprawy to Twój stan przygnębienia, „załamania”, zniechęcenia jest naturalną reakcją na „nienormalną” trudną sytuację. Nie musisz dalej trwać w tym stanie. Specyfika kryzysowych reakcji daje możliwość różnorodnego rozwiązania sytuacji.

RODZAJE KRYZYSU: Kryzysy towarzyszą każdemu, pojawiają się na różnych etapach życia. Z niektórych nie zdajemy sobie czasami sprawy, po prostu tak jest.Kryzysy rozwojowe związane sąz naturalnym procesem przemian dokonujących się w życiu każdego człowieka – od narodzin do późnej starości. U niektórych osób przejście z jednego etapu rozwoju na drugi zachodzi prawie niezauważalnie, u innych wiąże się z dużym, emocjonalnym cierpieniem. Na przykład w okresie dojrzewania nie wszystkie nastolatki przeżywają czas buntu, (trudny również dla ich rodziców), nie wszyscy rodzice mogą poradzić sobie z opuszczeniem domu przez dorastające dzieci (tzw. syndrom pustego gniazda), różnice możemy zaobserwować także w przeżywaniu tzw. kryzysu „przełomu życia”. Kryzysy sytuacyjne wywołane są rożnymi wydarzeniami życiowymi, które wiązały się z dużym stresem, wywołały chaos i napięcie emocjonalne. Choć niektóre z tych wydarzeń można przewidzieć, nie zawsze jednak można zapanować nad stresem, jaki w nas powodują (np. w przypadku rozwodu wiedza i świadomości, że nastąpi nie zawsze może nas uchronić przed przykrymi przeżyciami z nim związanymi). W życiu często mają miejsce również wydarzenia nagłe, nieprzewidywalne i wprowadzające nieoczekiwanie zmiany, co też wiąże się z silnymi emocjami i napięciem. Do wydarzeń wywołujących kryzys można zaliczyć m.in.: chorobę swoją lub kogoś bliskiego, rozwód, stratę pracy, śmierć bliskiego i żałobę, wypadek samochodowy, przemoc, uzależnienia, trudności finansowe.Kryzysy środowiskowe obejmują większe grupy osób, całe społeczności. Wywołane są przez wydarzenia katastroficzne takie jak powódź, rozległe pożary, huragany itp. Mogą też być wywołane kryzysem gospodarczym lub politycznym.

KRYZYS JAKO SZANSAI ZAGROŻENIE: Jak mam dostrzec szansę w sytuacji, która jest dla mnie trudna? Przede wszystkim warto zrozumieć na czym polega istota kryzysu. Sytuacje kryzysowe to takie, które ogałacają nas z naszej skuteczności, a nasze sposoby radzenia sobie są niewystarczające, by rozwiązać problem. Czasami towarzyszy nam poczucie chaosu, zamętu i wzrastające napięcie. Pojawia się zatem konieczność wdrożenia nowych strategii i nowych rozwiązań. To właśnie jest szansa – na rozwój siebie, swoich możliwości. Oczywiste jest, że uczenie się nowego funkcjonowania i stosowanie nowych rozwiązańw praktyce wymaga od nas wysiłku. Może się jednak okazać, że dzięki nowym perspektywom nasze życie nabierze nowych barw i będzie smakować dużo lepiej niż wcześniej.

Dlaczego kryzys jest niebezpieczny? Kiedy trwamy w sytuacji „bez wyjścia”, boimy się podjąć jakiekolwiek kroki, by zmienić tę sytuację. Nasze przygnębienie i brak nadziei może się pogłębiać i prowadzić do depresji, wyuczonej bezradności, zaburzeń nerwicowych. To zdecydowanie pogarsza jakość naszego życia, sprawia, że jesteśmy niespokojni, zapominamy co to szczęście, marzenia.W takim stanie ciężko zmienić perspektywę patrzenia na problem, dostrzec inne rozwiązania sytuacji w jakiej się znajdujemy. Nasz kryzys może się pogłębiać.

Co mam robić kiedy czuję,że jestem osobą w kryzysie? Gdy czujesz, że „masz już dość”, nie radzisz sobie z problemami, towarzyszy Ci ból, cierpienie i brakuje sensu w tym co robisz. Nie uciekaj od problemu, nie udawaj, że sobie nie radzisz! Pamiętaj! Nie ma ludzi perfekcyjnych, idealnych. Strategia unikania może być skuteczna ale krótkotrwała. Po jakimś czasie organizm może przypominać, o nierozwiązanym problemie, mogą pojawić się problemy psychosomatyczne (np. kłopoty z sercem, żołądkiem, problemy ginekologiczne, bóle głowy itp.).

Pozwól sobie na przeżywanieróżnych emocji!Pamiętaj! Natura obdarzyła nas emocjami nie po to, żeby nam namieszaćw głowie ale po to, żebyśmy umieli odczytywać je jako sygnały z organizmu. Masz prawo, by w jednej sytuacji czuć różne emocje: wstyd, złość, smutek, rozczarowanie, bezradność ale jednocześnie nadzieję, że się uda pokonać problem! Pojawiające się w Tobie emocje nie są złe, niewłaściwy może być tylko sposób ich wyrażania! Na przykład wtedy, gdy swoją złość wyrażam poprzez agresywne zachowania.
Mów o problemie!Pamiętaj! Rozmowa z zaufaną osobą może przynieść Ci ulgę w cierpieniu! Sytuacja może się nie zmienić ale może ułatwić Ci radzenie sobie z tym problemem. Nie każdy może Ci doradzić, ale spójrz jak wiele osób może wysłuchać Cię ze zrozumieniem i być z Tobą w trudnej sytuacji! Razem zawsze jest raźniej!

Skorzystaj z porady specjalisty. Pamiętaj! Instytucje zostały stworzone po to, by pomagać osobom, takim jak Ty. Nie ma idealnej instytucji (ani urzędnika), tak jak nie ma idealnego człowieka. Jest natomiast wiedza i doświadczenie tych osób, możesz z tego korzystać, by znaleźć drogę wyjścia z trudnej sytuacji. Dzisiejsza wiedza psychologiczna dotycząca kryzysu jest bardzo duża i wciąż się pogłębia. Uwierz, że istnieją sposoby na to, by pomóc Ci wyjść z życiowego impasu.Od kwietnia 2011 r. w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Zamościu zatrudniono psychologa, którego pomoc skierowana jest do mieszkańców gminy Zamość. Do 30 września 2011 r. przeprowadzono 100 indywiduajnych porad psychologicznych. W okresie od lipca do września z usług skorzystało łącznie 78 osób, w tym 12 spotkań przeprowadzono z osobami niepełnosprawnymi.Wielu klientów systematycznie korzystało (lub korzysta nadal) z pomocy psychologicznej, co pokazuje potrzebę i skuteczność tego rodzaju usług. Osoby najczęściej szukają pomocy i rozwiązań w zakresie uzależnienia i współuzależnienia, przemocy domowej, kłopotów wychowawczych i innych.Zainteresowanych korzystaniem z poradnictwa psychologicznego zapraszamy do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Zamościu – codziennie, w godzinach 7.30-15.30, pokój 113 lubtelefonicznie pod numerem: 84 638 20 17.

Milena Milczuk